Suszenie, prasowanie, przechowywanie

Lyocell ma niższą wytrzymałość na mokro niż bawełna, więc mokra tkanina pod własnym ciężarem łatwiej się rozciąga, jeśli nie zadbasz o właściwe suszenie. To dlatego wyżymanie skrętem jest jednym z najgorszych możliwych ruchów przy tej tkaninie: naciąga włókno w stanie napęcznienia dokładnie w miejscu zagięcia i utrwala deformację, której nie cofnie już żadne prasowanie.

Dobra wiadomość jest taka, że lyocell wybacza prawie wszystko poza kilkoma konkretnymi błędami. Wystarczy znać właściwą kolejność kroków przy suszeniu i prasowaniu oraz rozpoznawać moment, w którym tkanina sama sygnalizuje, że lepiej oddać ją do pralni zamiast ryzykować kolejne domowe podejście.

Lyocell to włókno celulozowe regenerowane, wytwarzane z rozpuszczonej masy drzewnej, a nie włókno naturalne rosnące od razu w gotowej strukturze jak bawełna. Ta różnica w budowie sprawia, że pod wpływem wody włókno napęcznieje mocniej, a jego wytrzymałość spada wyraźniej niż w przypadku bawełny.

W stanie napęcznienia mikroskopijne fibryle na powierzchni włókna łatwiej się rozdzielają pod wpływem tarcia mechanicznego. Suszarka bębnowa w wysokiej temperaturze łączy akurat te dwa czynniki, wilgoć i tarcie, dlatego intensyfikuje fibrylację i matowienie powierzchni bardziej niż jakakolwiek inna metoda suszenia. Wysoka temperatura żelazka niesie inne ryzyko: usztywnienie tkaniny i utratę charakterystycznego połysku.

Skoro wiesz już, jak suszyć i prasować, przydatna będzie jeszcze szybka ściągawka symboli z metki, żeby nie musieć za każdym razem sprawdzać tych zasad od nowa. Symbole na wszywce dotyczą całego cyklu pielęgnacji, nie tylko suszenia i prasowania, dlatego warto znać też te związane z praniem i wybielaniem.

Przy przechowywaniu ubrań strukturalnych, na przykład koszul czy sukienek, lepiej sprawdza się wieszak: materiał trzyma wtedy kształt ramion i nie gniecie się w miejscach, które i tak trzeba będzie prasować przed założeniem. Dzianinę z lyocellu bezpieczniej jest składać, żeby uniknąć trwałego rozciągnięcia pod własnym ciężarem, zwłaszcza przy dłuższym przechowywaniu sezonowym.

Zasada dotyczy wyłącznie suchej tkaniny. Mokrej albo choćby lekko wilgotnej dzianiny z lyocellu nigdy nie wieszaj do wyschnięcia, bo obniżona wytrzymałość na mokro sprawia, że rozciąga się wtedy najszybciej. Najpierw susz płasko do pełnego wyschnięcia, dopiero potem zdecyduj, czy dana rzecz trafi na wieszak, czy do szuflady.