Przechowywanie lnu

Len jako włókno celulozowe chłonie wilgoć z powietrza chętniej niż bawełna. W wilgotnym otoczeniu ryzyko pleśni i zapachu stęchlizny rośnie u niego szybciej. Dotyczy to szczególnie sezonowej pościeli i obrusów, które między kolejnymi użyciami spędzają miesiące w szafie czy komodzie.

Ten sam problem dotyczy odzieży lnianej odkładanej na koniec sezonu: letnich sukienek, koszul czy marynarek, które czekają w szafie do następnego lata. Dobra wiadomość jest taka, że len źle znosi tylko kilka konkretnych błędów przechowywania, a nie samo przechowywanie jako takie. Poniżej znajdziesz, czego dokładnie unikać i jak przygotować len na miesiące spędzone w szafie.

Za podatność lnu na uszkodzenia w miejscach składania odpowiada budowa samego włókna. Kąt ułożenia mikrofibryli celulozowych w lnie jest bardzo niski, przez co włókno słabo się rozciąga i słabo wraca do kształtu po zgięciu. Kiedy pościel czy obrus leżą miesiącami złożone w tym samym miejscu, celuloza w linii zagięcia stopniowo się męczy, a po latach może tam pęknąć albo przetrzeć się przy kolejnym praniu.

Żółknięcie to osobny proces. Powstaje, gdy resztki potu, detergentu, skrobi albo zwykłego kurzu utleniają się na włóknie pod wpływem powietrza, wilgoci i światła. Nawet tkanina czysta na oko może z czasem zżółknąć, jeśli trafiła do przechowywania niedokładnie wypłukana albo lekko wilgotna. Dlatego dwa filary bezpiecznego przechowywania to dokładne wysuszenie przed schowaniem i okresowa zmiana linii składania.

Pościel i obrusy lniane lepiej składać niż wieszać, bo duża powierzchnia tkaniny zawieszona na wieszaku z czasem rozciąga się pod własnym ciężarem. Kluczowa zasada brzmi: zmieniaj linię składania przy każdym sezonowym przełożeniu, najlepiej na przemian wzdłuż i w poprzek, żeby włókno nie męczyło się zawsze w tym samym miejscu.

Odzież lnianą, na przykład koszule, sukienki czy marynarki, warto wieszać na szerokim, wyprofilowanym wieszaku, najlepiej drewnianym albo wyściełanym. Ramiona ubrania trzymają wtedy kształt, a materiał nie gniecie się w miejscach, które i tak trzeba będzie prasować przed założeniem. Cienki metalowy wieszak potrafi odkształcić linię ramion przy dłuższym przechowywaniu.

Sezonową pościel lnianą najlepiej trzymać złożoną płasko, w kilku warstwach, w przewiewnym miejscu, na przykład na półce komody z lekko uchylonymi drzwiczkami zamiast w szczelnie zamkniętej skrzyni. Obrus warto składać wzdłuż tych samych linii co przy prasowaniu, żeby po rozłożeniu na stole zagięcia niemal same się wyprostowały.

Odzież lnianą, którą wkładasz tylko sezonowo, na przykład letnie sukienki czy koszule, trzymaj osobno od cięższych tkanin, które mogłyby ją gnieść na wieszaku. Jeśli szafa jest ciasna, lepiej starannie złożyć taką rzecz w szufladzie niż upychać ją między grubymi swetrami.